|
تاریخ،اجتماعی،جغرافیا وبلاگی برای دانش پژوهان
| ||
|
اگر کوروش و داریوش پادشاه نبودند و ضرورت موقعیتشان ایجاب نمیكرد كه در كتیبههای دوره هخامنشی با حالت نهادی و فاعلی از آنها یاد شود، شاید امروز در زبان فارسی نامهای «كوروش» و «داریوش» وجود نداشت و به جای آنها اسامی «داریوم» و «كوریوم» یا «داریو» و «كوریو» داشتیم.
یكی از ویژگی های دستوری زبان فارسی باستان این است كه اسم ها نیز صرف می شده اند. همچنان كه امروزه ما فعل را صرف می كنیم. به این ترتیب، اگر اسمی در نقش فاعلی / نهادی یا مفعولی یا اضافی قرار می گرفت، شناسه های مختلفی می پذیرفت. این شناسه ها در مورد اسم هایی كه به u یا a یا I یا a ختم می شدند، نیز متفاوت بودند.
«داریو» و «كورو» اسم هایی بودند كه به u ختم می شدند. این گونه اسم ها وقتی در حالت فاعلی / نهادی قرار می گرفتند، شناسه «ش»، در حالت مفعولی شناسه «م» و در حالت اضافی شناسه «ائوش» می گرفتند. با این توضیحات، «داریوش» و «كورش» صورت های فاعلی / نهادی اسم های «داریو» و «كورو» هستند. اما از آنجا كه در كتیبه های خود بیشتر در حالت نهادی و فاعلی قرار گرفته اند و یا انجام دهنده كاری بوده اند، این ضرورت با شناسه «ش» بیشتر در كتیبه های هخامنشی به كار رفته و به همین صورت به فارسی امروز رسیده است. شاید اگر «داریو» و «كورو» در كتیبه ها بیشتر در حالت مفعول به كار رفته بودند، امروزه به جای آنها صورت های «داریوم» و «كوروم» را داشتیم. امروزه آنقدر نام های كورش و داریوس برای ما جا افتاده است كه با شنیدن آنها نمی توانیم تصور كنیم اصل این نام ها صورت دیگری داشته و در واقع، اگر به همان صورت به فارسی امروز می رسید، اكنون باید به جای آنها «كورو» و «داریو» را به كار می بردیم.
واقعیت این است كه «كورو» از صورت فارسی باستان Kurau و «داریو» از صورت فارسی باستان darayavau اسامی اصلی این دو پادشاه هخامنشی بودند. در مورد معنای نام «كورو» هنوز اشتقاق دقیقی ارایه نشده است. اما «داریو» از دو بخش تشكیل شده بود: daraya-vahu كه «داریه» به معنی «نگهدارنده» و «وهو» به معنی «نیكی» است. جمعا این اسم «نگهدارنده و حافظ نیكی» معنا می دهد.
ساراعلی پناه
[ چهارشنبه 26 بهمن 1390 ] [ 15:26 ] [ jahan-tarikh ]
قدیمی ترین تصاویر تخت جمشید در اسناد دانشگاه شرق شناسی شیکاگو [ چهارشنبه 26 بهمن 1390 ] [ 15:22 ] [ jahan-tarikh ]
ادامه مطلب [ چهارشنبه 26 بهمن 1390 ] [ 15:07 ] [ jahan-tarikh ]
آریایی ها وقتی وارد ایران شدند به کار دامداری خود ادامه دادند چون ایران
سرزمینهای کوه ها و دشتها بود و برای زندگی کوچ نشینی مناسب بود .
پس از استقرار آریایی ها در داخل فلات ایران کم کم با شیوه ی زندگی
کشاورزی و یکجا نشینی اقوام قبل از خود که ما به آنها اقوام قبل از آریایی
(ایلام ها ) می گوییم آشنا شدند و به همراه دامداران به کشاورزی مشغول
شدند.
زرتشت پیامبر در میان آریایی ها ظهور کرد و مردم را به پیروی از اهورا
مزدا (دانای بزرگ ) و جنگ با اهریمن (شیطان ) دعوت می کرد . به پیروان
زرتشت زرتشتی می گویند و کتاب مقدس زتشتیان اوستا است .
ادامه مطلب... ادامه مطلب [ پنجشنبه 13 بهمن 1390 ] [ 16:29 ] [ jahan-tarikh ]
الهی !
بساز کار من و منگر به کردار من!
دلی ده که طاعت افزون کند.
طاعتی ده که به بهشت راهنمون کند.
علمی ده که در او آتش هوا نبود.
علمی ده که در او آب زرق و ریا نبود.
دیده ای ده که غّر ربوبیّت تو بیند.
نفسی ده که حلقه ی بندگی تو در گوش کند.
جانی ده که ز هر حکمت تو به طبغ نوش کند.
تو شفا ساز که از این معلولان کاری نگشاید.
تو گشادی ده که از این ملولان کاری نگشاید.
به اصلاح آر که نیک بی سامانیم!
جمع دار که بس پریشانیم.
خواجه عبد الله انصاری سارا [ چهارشنبه 05 بهمن 1390 ] [ 17:56 ] [ jahan-tarikh ]
|
تیر 1391 خرداد 1391 اردیبهشت 1391 فروردین 1391 بهمن 1390 دی 1390 | |
| [ فالب وبلاگ : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] | ||
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران